1. nazan öncel mahnısı.

bir gecə naxçıvanda gedirdik mama ilə, naxçıvan küçələrinin əfsanə işıqlandırması ləzzət verirdi deyə hər gecə müntəzəm olaraq çıxardıq gəzməyə. hava buz kimi və səhəri gün istanbul təyyarəm var idi. amma mən ənənəni pozmaq istəməmişdim.
indilərdə var olmayan, naxçıvanlıların yaxşı bələd olduğu sadiq marketin üzbəüzündən keçirdik və birdən o ölüm səssizliyində küçədəki bir maşından bu mahnı başladı. həyatımdakı ən duyğulandığım anlardan biri idi.
yox, dedim naxçıvan, yox mütləq gedəcəyəm.
bir dəfə də ankarada yoldan keçəndə biri dayandırıb soruşmuşdu, kardeşım demişdi, o ay karanlık hep karanlık mahnısını kim oxuyurdu? bir yerdə oxumuşduq sonra.
bu gün yenə ağlıma gəldi. bəzən şəhəri tərk edəndə geridə getmə qal deyəcək biri olmasa da, bil ki şəhər özü darıxacaq səndən ötrü. hiss edirəm darıxır hərdən. xüsusilə də ankara. amma daha keçdi. getdim. gedəcəyim çox şəhərlər olacaq.