1. herfleri öyrenenden beri uslanmaz bir kitab okuru olaraq heyatımdaki en uzun kitab oxumama periodudur.
son 5 ayda yazdığım tezle elaqedar oxuduğum ve göz gezdirdiyim 100-ün üstündeki kitab, meqale, internet saytını ve masturbativ bezi popüler kültür mehsullarını nezere almasaq uzun müddetdi kitab oxumuram.
kitab oxumamaq elbette ki ayıbdı. ancaq mence daha böyük ayıb kitab oxumadığıma göre vicdan ezabı çekmemekdi.
evveller qalın bir klassik kitab görende, son derece seksual bir xanım görmüşcesine vozbujdat olurdum. bilmirem bu tez yazma aşaması meni çoxmu yordu, yoxsa bu 5 aylıq sürecde andropozamı girdim ama artıq nedense qalın ve ince, fiction ve non-fiction, her cür kitaba qarşı inanılmaz bir soyuqluq hiss edirem.
naçizane görüşüme göre bunun 3 sebebi ola biler:
1. heqiqeten "aşırı yükleme" oldu. bir müddet oxuma prosesinin her türlüsünden uzaqlaşmalıyam.
2. ele bir aydınlanma yaşadım ki, artıq yer üzünde yaşamış heç bir dahi öz ince tespitleri, karakter analizleri ile meni heyretlendire bilmir.
3. bilişim çağında istenilen bir informasiyanın qısa zaman kesiyinde elde edile bilmesine şahid olmağım qalın kitabların sehrine olan inamımı keskin şekilde azaldıb.

bütün hallarda bu kriz dönemini en qısa müddet erzinde keçmiş olmağı çox isteyirem.