86. qorxuram ki, birdən nə vaxtsa ölümcül xəstəliyə tutularam. başqaları da mənim üçün xeyriyyə kompaniyası falan keçirər. şəklimi hər yerə vurar. "kömək et həyat qurtar" falan yazarlar şəklimin altından. (özü də seçib ən məhsum sifəti olan şəklimi seçərlər bunun üçün). mənim üçün xeyriyyə yarmarkalar, konsertlər keçirərlər,

daha pisi lazım olan məbləğ əgər yığılsa, mən bu cür həngamənin ardından sağ qalmağa məcbur olsam başlayar. tvlərə, verilişlərə, və s. çağırarlar. mən də danışmağa hamıya pafoslu təşəkkürlər yağdırmağa, tamadalıq eləməyə məcbur olaram. cəmiyyətin istədiyi kimi olmaq məcburiyyətində olaram. ən pisi isə mənim "həmin ölməkdə olan mahsum adam və onun kədərli həyat hekayəsi" tərzində qəmli tükəzban xeyriyyəçilərin yazığı gəlməsinə səbəb olan elementlərlə hamının yadında qalmağım olar. onsuz da məhşur olmaq mənim üçün kabusdur. indi belə bir şeylə məhşur olmağın dəhşətini də siz təsəvvür edin.