2. bir gün sinəsi tüklü şair oteldə qalırmış. bahalı, 7 ulduzlu otelde öz adına ayırdığı deyil, başqa otaqda qalmağa üstünlük vermişdi. nə də olsa pul pox kimi idi. əşyalarının səliqəli şəkildə düzülüb-düzülmədiyinə dair detallara diqqətlə baxan şair, birdən qapı tıqqıltısı eşidir.

kənddə sikini göstərmədiyi qız, daşşağını oynatdırmadığı gəlin qalmamışdı. bu qızlardan birisi elə gülçöhrə .idi. gülçöhrə artıq karyerasında irəliləmiş, ilahi bir qüvvənin sayəsində kənd aftafasına oxşatdığı, şairin çükünü bir daha görmə şansı əldə etmişdi. əlləri titrəyir, həyəcanını boğa bilmirdi. şairin həqiqətən də həmin adam olduğuna əmin olmaq üçün, götünün sağ lobunda qara xal olduğuna diqqət edəcəyini ağlında saxlayırdı.

qapı açıldı. üz-üzə gəldilər. xanım özünü tanıdaraq, cavab gözləyirdi. iş səfərində olan müştərinin barında içkiyə ehtiyac olub olmadığını soruşmağa özünü şərtləmişdi. artıq, rəsmiliyi bir kənara qoyub "mən gülçöhrəyəm, 2 palka şəpləmişdin mənə, xatırlamırsan, ay əclaf?!" deyə hisslərinə hakim ola bilmədiyinin fərqində olanda şairi boğazlamışdı. şair, onu divara sıxıb, "keçmiş günlərə qayıtmaq istəyirsən, gülka?" deyərək daldan qabaqdan sağdan soldan ona zollamışdı. bundan sonra yataqda uzanmış, stravinski dinləyərək şairin hekayələrindən valeh olurdu. özünü saxlaya bilmədi gülçöhrə, hələ də şairin daşşağının aftafavari forması onu qəm dünyasına düçar etmişdi, bu romantik anları, dramatik sonluqla bitirmək istədi. bütün cəsarətini toplaraq, ona hayqırdı:

soxum hekayələrinə, şair.