17. xəyal gah dağdadır, gah da aranda,
gah göyə yüksəlir, gah enir insan.
otaqda bir saat tək oturanda,
yüz ilin dərdiylə yüklənir insan.

elə bil divarlar gəlir üstünə,
qulağın səslənir, qəlbin döyünür.
alışıb yanırsan sən öz tüstünə,
nidalar gözündə suala dönür.

öz el-obasını tərk etdiyindən,
tək-tənha dolanır bayquş bu gün də.
kolların dibində tək bitdiyindən,
boynu bükük olur bənövşənin də.

qəlbimdə min sözüm, min söhbətim var,
mən deyim, siz deyin, dil yorulmasın.
yığılın, yığılın başıma, dostlar,
mənim bir günüm də sizsiz olmasın.