76. bağçada hər birimizin əzbər bildiyimiz müsəllifi səməd vurğun olan şeir.


--spoiler--

el bilir ki, sən mənimsən,
yurdum, yuvam, məskənimsən,
anam doğma vətənimsən!
ayrılarmı könül candan?
azərbaycan, azərbaycan!

mən bir uşaq, sən bir ana,
odur ki, bağlıyam sana,
hanki səmtə, hanki yana
hey uçsam da yuvam sənsən,
elim, günüm, obam sənsən!

çox keçmişəm bu dağlardan,
durna gözlü bulaqlardan!
eşitmişəm uzaqlardan
sakit axan arazları,
sınamışam dostu, yarı…

fəqət səndən gen düşəndə,
ayrılıq məndən düşəndə,
saçlarıma dən düşəndə.
boğar aylar, illər məni,
qınamasın ellər məni.

dağlarının başı qardır,
ağ örpəyin buludlardır.
böyük bir keçmişin vardır.
bilinməyir yaşın sənin,
nələr çəkmiş başın sənin.

düşdün uğursuz dillərə,
nəs aylara, nəs illərə.
nəsillərdən nəsillərə,
keçən bir şöhrətin vardır.
oğlun, qızın bəxtiyardır…

hey baxıram bu düzlərə,
ala gözlü gündüzlərə.
qara xal ağ üzlərə,
könül istər şeir yaza;
gəncləşirəm yaza-yaza…

ölməz könül, ölməz əsər,
nizamilər, fizulilər
əlin qələm, sinəm dəftər,
de gəlsin hər nəyin vardır.
deyilən söz yadigardır.

--spoiler--