1. hərdən yadına düşüb də kaş ki bir də yaşayardım o anları dediyin anlardır. əslində bu anlar çoxdu ama aralarında bir, ikisi olur ki daha çox xatırlayıb yasamaq istəyərsən. özu də indiki ağlınla yox, elə o andaki hiss və düşüncələrinlə yaşayasan. əks halda onsda o an formalaşmazdı. sadəcə qədrini bilə bilə, darıxdığın adama qovuşduğun kimi qovuşasan o ana. o anı oturub fikirləşəndə belə adama necə ləzzət eliyir. yadımdadıki qardaşlarımla o qedər yaxın idik ki, bir yatırdıq, bir dururduq, bir oynuyurduq, axşam bir yaxalanırdıq, bir döyülürdük, bir sevinirdik. ata o vaxt evə təzə kompyuter gətirmişdi, biz də internetə qoşulmğıi necə eləmək lazımdı təzə öyrənmişdik. telefonun şunurunu gətirib kompa taxıb oyunlar1.com a girib o zəif açılan səhifənin sevincini nece yasayırdıq omg. tullanırdıq, bir birimizi dişləyirdik, şit şit zarafatlar edirdik. hər yeni tərfəniş görəndə ekranda bir birimizi vururduq sevincdən. o ana təzdən qayıtmaq istərdim. o sevinci birgə yaşamaq möhtəşəm idi. indi ortaq sevinclərimiz yoxdu. her birimizin həyati ayrı yelkən aldı deyə ortaq sevincimiz olmur artıq, hansıki o səmimiliklə o vaxt bunu edirdik.