37. atam 2 ay idi maaş almırdı. 9 və ya 10 yaşımda idim, borc üçün bir uzaq qohuma üz tutmuşdular anamla. qardaşımla blokun pilləkənlarında oturub qonşu uşaqlarla söhbət edirdik, ama əslində onların yolunu səbrsizliklə gözləyirdik. gedərkən çoxlu şifarışlər vermişdik. gələndə yeməyə onu alarsız, bunu alarsız deyə. əlqərəz, valdeyinlərim gəldilər. ama əlləri boş idi. qardaşımla bir-birimizin üzünə baxdıq və yavaşca ayağa qalxıb, evə getdik. heç nə şoruşmadıq, onlarda bizə heç nə demədilər. ama mən ilk dəfə kasıbçılığın, yoxluğun nə olduğunu o gün anladım.

daha sonra aradan illər keçmişdi anam bizə danişdi ki, bu "qohumdan" atam pul istəyəndə deyib ki, "pul var eee ama dollardı xırda yoxdur." atamda day heç nə deməyib.
həmin o üzdəniraq qohum sonsuz idi və bir rus qadınla evlənmişdi. ama elə bir gün gəldi ki, onlar bizə möhtac oldu. biz isə evimizi, yeməyimizi onlarla paylaşdıq.