5. bu şeiri ilə məni ağladan böyük insan.

kimsə bilməz tanrıdağın yaşını,
duman almış altayların başını,
uçurmuşdur başdan dövlət quşunu,
sərvətinə yüz çevirmiş zaman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

dörd bir yana dağılmış türk soyları,
sönmüş ocaq, köçüb getmiş boyları,
dərdli-dərdli axar bozqır çayları,
saxlar içdən gizli ümid, güman hey…
qoca türkün düşdüyü gün yaman hey…

ağ alnına qara yazı yazılmış,
yaylalarda düyün-dərnək pozulmuş,
gəlinlərin gur saçları çözülmüş,
yada qalmış, dilər eldən aman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

dağdan-dağa çarpıb getmiş doğanlar,
qayalarda iz buraxmış al qanlar,
ordulara buyruq verməz elxanlar
nərdə qalmış sədlər yıxan fərman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

xarab olmuş buxarası, başkəndi,
matəm tutmuş səmərqəndi, daşkəndi,
kəndi söylər, tökər gözdən yaş kəndi
nə ozan var, nə yazan, nə şaman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

qazan, başqurd batmış, qırım sürülmüş,
mənim çəkik gözlü yarım süzülmüş,
qonum-qonşum, bütün varım sürülmüş,
bulunurmu sibiryada iman hey?
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

türk elləri bir-birinə yadlanır,
qazax, qırğız, türkmən, özbək adlanır,
azəri türk yanar, içdən odlanır,
ana yurdun içdən halı duman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

orqun çağlar, yatmış ellər ayılmaz,
tarım çayı doğru yola qoyulmaz,
hey səslənir amu-dərya, duyulmaz,
sır-dəryada qalmamışdır dərman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

xəzər coşar, xəbər salar kürünə,
axıb gedər kür sürünə-sürünə,
idil ağlar, altın ordu yədinə,
aral kəndi varlığında peşman hey…
qoca türkün düşdüyü dərd yaman hey…

azərbaycan dərd içində doğulmuş,
sevənləri diyar-diyar qovulmuş,
ağla, şair, ağla, yurdun dağılmış,
nərdə qopuz, nərdə qırıq kaman hey?..
nərdə böyük vətən – nərdə turan hey!..