14. insanı duyğudan duyğuya sürükləyən şahəsər.
--spoiler--

film çox təsir edici idi həqiqətən də. çəkilən səhnələr olduqca real idi. hippilər, danimarkalı iki gənc hamısı rəng qatırdı filmə. və ron. filmin ən təsirli səhnələrini məhz bu kişi canlandırırdı. lakin film boyu nə qədər etsəm də chris'i qəbul edə bilmirdim. problemlərlə üzləşməyin əvəzinə onlardan qaçmaqla qurtulacağını sanan biri idi chris. hər kəsə ümid verərəkən özünü unutmuş kimi bir halıda var idi həmçinin. ətrafındakıları öz adı ilə çağırmamağı onun sonu oldu. chris təbiətlə barışmaq yerinə ona savaş açdı və nəticədə vəhşi təbiətin qəzəbinə uğradı. buna görə də chris film tarixindəki bir çox "əzilən" qəhrəmanların əksinə örnək alınacaq biri deyildi mənə görə. hər nə qədər təsirli və ilham verici bir hekayəsi olsa da.

--spoiler--
filmin sonunda christopher mccandless'in göstərilən şəkli çox təsir edici idi. duyğularımın pik nöqtəsində ikən göstərilən o şəkil ağlatdı həqiqətən.