13. doğurdan da dəhşətli filmleri var.insan hər izlədiydə özünü görür , filmlərdəki yaşammışlıqlar sənində hayatında olub yada var. şərq cəmiyyətinin gözəlliklərini iran filmlərindən asanlıqla görmək mümkündür.iran filmlərindəki səmimiyyəti , içtenliyi , gerçəkliyi heçbir ölkənin filmlerinde görmədim ay gardaş. hələ ki iranda ki vəziyyəti rejimi fikiləşsək ortaya çıxan əsərlər mükəmməl sayıla biləcək dərəcədədir. məsələn the color of paradise filmindəki ata ilə kor oğul arasındakı yaşananlar və filmin bitşi ağlamamaq əldə deyil.pedar filmdeki səhra səhnəsi. marmoulak məsələn komedya kinosudu incədən incəyə dinə soxulan söhbətlər, molla qılığına girmiş dustağın min cür oyundan çıxması ve sondaki küçələrə su səpmişəm ifası insanı feyziyab edir.
dəhşətdi yani say say qutarmaz ki. children of heaven, baran , separation , the willow tree, the song of sparrows baxılması mütləq olan kinolar. iran kinosunun babası majid majidi demək olar .