8. möhtəşəm bir aranofsky filmi. həqiqi eşqin istər onu əldə etmədəki zəhmətdə, istər ləzzət və istərsə də dağıdıcılıqda məcazi eşqdən nə qədər fərqli olduğunu göstərən sənət abidəsi. divan ədəbiyyatının əvəzolunmazlarından olan şəm və pərvanə alleqoriyasının kinomatoqrafiyadaki inikasıdır.


--spoiler--

necə ki, pərvanə nura olan eşqindən, özünü şamın alovuna atarkən zərrə qədər də ələm, iztirab duymur, əksinə, həzzin pik nöqtəsinə çatırsa nina sayers də o yaralı halıyla ilk və son tamaşasına özünü fəda edərkən eyni hissləri yaşayır. aranofsky' nin dahiliyi bunu tamaşaçıya ötürə bilmə qabiliyyətindədir.
gənc yaşlarında və az büdcəylə çəkdiyi pi filmində də buna bənzər motivlər çoxdur. böyük ehtimalla filmin eskizləri rejissorun gənclik dövrünə gedib çıxır.

--spoiler--


slavoy jijek bu filmi antifeminist bir film kimi görür. ona görə bu film bir kişinin kariyerasında müvəffəqiyyət əldə edərkən bunun şəxsi həyatına dağıdıcılıq vermədiyini, qadınlarda isə bunun tam tərsi olduğu fikrini təlqin edir. nə bilim, marjinal köpəyoğlu bəlkə də düz deyir -*