3. rədd oluna bilməyən gerçəklik. üstəlik təkcə məhlədə nərd vuran dayılarla da məhdudlaşmır tərkibi bu insanların.

dumanlı şəkildə yadımda qalıb ki qoqol da ölü canlar əsərində bu mövzuya yer ayırıb analiz etmişdir. aşağı yuxarı belə nəticə çıxırdı ki yoğun adamlar oturduqları yerdə bərk oturur və onları yerindən tərpətmək özləri nə qədər yoğundursa bir o qədər çətin olur.

indi gəlin bir az ölkəmizdəki vəzifəli şəxslərə baxaq. 99,5% ağır artileriyadan ibarətdir arsenalımız. çünki kişi dediyin yeyib içər. yeyərkən içmək isə daha çox yemənizə və artıq çəki və piyli qarına qovuşmanıza səbəb olur. qarnı olmayan isə rejim saxladığından yox çox vaxt qarın yığmaq üçün yetərli qidayı alacaq qədər imkanı olmadığı üçün elə qalır. ilk fürsətdə o da piylənib adam cərgəsinə qarışacaq.

arıq adamı isə ümumiyyətlə bizim cəmiyyətdə demək olar ki adam yerinə qoymurlar. hətta bəzən arıq olduğuna görə yazığı belə gələ bilir insanlarımızın kiməsə. arıqsansa yeni bir mikromühitə düşdünsə əmin ol söhbət niyə kökəlmədiyinə gələcək. hətta bəzi arıqlar artıq özləri bunu özlərinə dərd edib mövzunu aça bilir. sırf bu səbəbdən özünü pivəyə tutan neçə neçə arıqlar görüb bu gözlər.

yəni türklər demiş bu ölkədə arıqların üstündə bir növ mahalle baskısı mövcuddur. yaxın gələcəkdə də müsbət bir dəyişiklik gözlənilmir.