130. çoxunuz mənnən razı olmuyacaqsız bəlkə amma iyrənc bir ara dönəmdi 90larda uşaq olmağ. hə eyvallah insan irqinin həyətdə oynayan son nəsli biziydik, nəbilim sosiyal münasibətlərin ən pik həddə yaşandığı son dönəm ola bilərdi amma köpəyoğlunun kasıbçılığı insan kimi yaşamağa imkan vermirdi, uşaq zatən hər şeydən oyun çıxardır o demək deyil ki fövqəl adi nəsə eləmişik əksinə çox bəsit və standardların altında həyat keçirmişik: cırığ topu tikməydən elə bil ip yumağıynan oynuyurduğ (elə ləzzəti ondaydı hə? elə ləzzətə sən s.xasan), yadınıza gəlir bəlkə banka qapağının içinə qır töküb birbirimiz həmin o şaybaya bənzər əcayib oyuncağlarını vururduğ -* sony yə ayda 2 özün cırsa 3 dəfə gedə bilirdiy, yaş olub 23 hələ də playstation görəndə həyəcanlanırığ bizə alçatmaz görsənir hamısı o 90larda uşaq olmanın poxudu.