1. direk ondan başlıyım ki, bu "xeyirlisi" sözündən zəhləm gedir. şübhəsiz sovet hökuməti dağılandan sonra türkiyədən ölkəmizə yaxşı şeylərlə birgə tonlarla murdar şeylər də gəldi.

içi boş şou, zatən əvvəlvədən özümüzdə olan fırıldaqçılığın daha üst modelləri, zərərli dini cərəyanlar, bayağı musiqi və digər sənət nümunələri və sairə.

bunlarla yanaşı adamı qıcıq edən şeylərin başında "allah razı olsun" və daha da pisi "xeyirlisi" sözüdü.

oturursan, dost bildiyin adama ürəyivi açırsan, dərdivi danışırsan. dəstək gözləyirsən. qarşılığında aldığın cavab "xeyirlisi". burda uje özümü tuta bilmiyib "durun sikdirin lan burdan, ibneler" deyecem.

bu nə qeyri ciddi yanaşmadı? luçşe sox içivə heç nə demə. guya sən deməsən heç kimin ağlına gəlmirdi də bu söz? bunu dedin və bütün sorunları çözdün. "abra-kadabra". sihirli sözcük.
dünya aləm nələrsə kəşf edir, bəşəriyyata təqdim edir. türklərin də son 400 ildə dünyaya bəxş etdikləri ən böyük icad "xeyirlisi" sözüdü.

elə cındır sözdü ki, qarşılığında da heç nə deyə bilmirsən. ürəyin doludu. həmsöhbətin də sağ olsun, sıçır gül kimi poxun içinə.

-abi çok kötü durumdayım. işsiz kaldım. hiç param yok.
-hayırlısı be abi
-...

"sikerim seni de, hayırını da, şerini de" deye düşünürsən, ama dilə gətirmirsən. çünki o an öz dərdin özünə bəs edir.

dostlar, özünüzə və çevrənizdəkilərə əzab verməyin. bu heç kimə xeyri olmayan "xeyirlisi" sözünü yığışdırın leksikondan.

sıra "allah razı olsun"a da gələcək bir gün.

cizızın hər entry-sində sovet hökumətinin dağılmasını qeyd etməsi reallığı. yeter ulan bıktık dediyinizi duyar gibiyim.