48. kliyentalist siyasi sistemlər maddi bərabərsizliyin dərinləşməsində və güclənməsində maraqlı olur, çünki toplam gəlirin ədalətli bölüşdürülməsi (ölkə üzrə yayılması) patron-kliyent münasibətlərini sıradan çıxarır ("ləyaqətli qazanc təsiri").
müftə gəlir mənbələrinin (renta yığıcılığı fürsətlərinin) inhisarı üzərində qurulmuş belə sistemlər hətta doğru qərarların düzgün icrasında maraqlı olmur, çünki düzgün icraat kliyent funksiyalarının önəmini azaldır və sonda yox edir.
çeşidli patronlar, özəlliklə "böyük patron", kliyentlərin saxlanması üçün əlavə xərclərə getməli olur. maddi ehtiyatların qıtlığı bu cür əlavə xərcləri korrupsiya anlamına gətirir. siyasi fürsətlərdən fərqli olaraq, korrupsiyanı lokallaşdırmaq olmur. düzgün icraatın qəbulolunmazlığı ucbatından korrupsiya geniş hal alır, sistem vəziyyətinə gəlir. korrupsiyanın əhatə etmədiyi sahə qalmır.
mənfi gözləntilər bütün ümidləri üstələyir. pulun azad dövriyyəsi sıxılır, ölkədə "likvidlik tələsi" ("pul var, xərcləməyə yer yoxdur") durumu yaranır. iqtidasiyyatı sağaltmaq (həvəsləndirmək) üçün hökumətin əli altında heç bir təsirli maliyyə aləti qalmır. pulla alına biləcək nəsnələrin (elə adamların da) sayı və keyfiyyəti azalır. ilk növbədə bunu kliyentlər anlayır və patron-kliyent münasibətlərindən çıxmağa başlayır (can atır). pul siyasi sabitlik amili olmaqdan çıxır. sistem çöküşə doğru gedir.