39. həddsiz melankoliyası olan bir rəssamdır. yazdığı məktubları oxuyandan sonra özüm belə depresiyaya düşmüşdüm, hərşeyi onun gözündən görməyə başlamışdım.

qarşılaşmam tamamilə təsadüf olmuşdu. yaxşı olan təsadüflərdən idi. milanda olarkən, da vinçinin son şam yeməyi freskasını görməyə getmişdim, ama dedilər ki, rezerv etmək lazım imiş. mən də axşam qayıtmalıyam, bilət yanacaq. boş-boş katedralın qabağında oturmuşam. birdən yandakı muzeyə gözüm sataşdı, yuxarıda da van goghun şəkli. beləcə tanıdım.

(bax: həyatın nə qədər gözəl olduğunun anlaşıldığı anlar )