4. italiyan futbolu kimi krizis yaşayır. əvvəllər təkcə elə adlarından vahimələndiyimiz klubları indi qarabağ, bate kimi 3-cü dünya ölkələrinin klubları uda bilir. dünya, avropa çempionatlarında hər zaman sözsüz favorit olan italiyanın adı indi heç it dəftərində də çəkilmir. eynilə də türkiyə futbolu. galatasarayın uefa kubokunu götürməsi, 2002 dünya və 2008 avropa çempionatındakı millinin uğurlu çıxışından sonra ətraf ölkələrdə türk futboluna olan maraq artdı. amma 2008-dən sonra türk futbolu yalnız geriyə doğru getdi. səbəbi nədi bilmirəm. istər uşaq futboluna, istərsə də klublara qoyulan yatırımlar göz önündədi. amma olmayanda olmur da. manchester cityə illərdir yüzmilyonlar töküllər ancaq adamlar öz ölkələrindəki çempionluqdan o tərəfə keçə bilmirlər. ona görə əminliklə demək olmaz ki, onlara ayrılan vəsait bizim klublara ayrılsaydı nələr ola bilərdi. amma məsələ ondadır ki, bizimkilərə heç o qədər pul ayrıla da bilməz. belə balaca və zəif iqtisadiyyatı olan ölkədə biznesmen kluba qoyduğu pulun heç mayasını çıxartmaz. mən heç qazancdan danışmıram belə. üstəlik qarabağ və qəbələnin uefa-da çıxışı aldadıcıdı. uşaq futbolu və milli komandanın vəziyyətinə baxanda görmək olur ki, azərbaycanda futbol hələ də bərbad gündədi. yaxın 15-20 ildə düzəlmək kimi bir fikri də yoxdu.