2. 5 ildir virtual danışdığımız, müxtəlif şəhərlərdə yaşadığımız səbəbiylə görüşə bilmədiyimiz, hətta telefonda belə danışmadığım, amma dəli-divanə aşiq olduğum onunla görüşüm.
14 sentyabr 2006. 1 gün əvvəl yağış yağmış və gecəqondudakı otağımı su basmışdı. həyatın ironiyasına bax ki, divarın o tərəfi şadlıq sarayı idi və toy mahnıları çalınır, insanlar əylənirdilər və bütün bu səslər otağımda əks olunurdu, sanki toyun ortasındayam kimi.. oturub nəyi var ağlamışdım. tam yanımızdakı məhəllədə isə o yaşayırdı, novostroykada, təzə köçmüşdülər ora ailəlikcə. (bax: montin)

nəsə, qərara gəldik görüşək, yığışıb getdim axşamın bir zamanı antalya pərdənin qabağına. ürəyim az qala yerindən çıxacaqdı. ayaqlarım əsirdi.
və uzaqdan onu gördüm. getdikcə yaxınlaşırdı. ağ rəngdə geyinmişdi. əlində plastik qapaqlı bir yemək qazanı var idi.
gəldi və üzbəüz dayandı.
- change? bu mənəm.
- changeeee? bax bunu anam göndərib sənə, axşam yeməyindən. evdə yeyərsən. bu da şokoladdı, moskvadan gətirmişəm.
-change?
= həə.. hə hə (baxma: gözləri bərəlmiş smaylik)
- getdik change. mənim sonuncu stipendiyamı çəkməyə. bu yaxında bankomat var.

və əl-ələ yapışıb getdik.