1. əlbəttə ki, lars von trier filmləridir. breaking the waves, dancer in the dark, dogville filmləri ilə trier, yeni insanlar yaradıb.

trierin breaking the wavesi olmasaydı, heç tərəddüdsüz birincilikdə zeki demirkubuza yer verərdim. demirkubuzun bütün filmləri xarakterlər üzərində qurulub. ən yaxşılar isə albert camusun "yad"ı olan "yazgı", "bekleme odası", kıskanmak" və yeraltı" filmləridir.

rejissor robert zemeckisin "forrest gump"ı dünyanın ən sevilən obrazlarındandır.

növbəti film bu il ən çox adı çəkilənlərdən olan "leviathan"ın rejissoru andrey zvyagintsevdəndir - "the return" ("возвращение"). filmdə uşaq və yeniyetmə psixologiyası dəqiqliklə işlənib. və bu təzahürü rejissor hadisələrin gedişatında mükəmməl verməyi bacarıb.

daha bir dünya kinosuna səs salan filmin - "the pianist"in rejissorundan - roman polanskidən xarakter filmimiz var. "carnage"... christoph waltz və kate winslet kimi peşəkarların rol aldığı "carnage"nin əvvəlində küçədə dava edən uşaqlar görürük və filmin sonuna qədər övladlarının münasibətlərində ortaq yol tapmağa çalışan dörd valideyn - dörd xarakter var.

reha erdemin, demək olar, bütün filmlərində uydurulmuş xarakterlər var ("jin"dən başqa), amma digərlərində sürreallığa daha çox meyil olduğu üçün "korkuyorum anne" filmini absurd xarakterlərinə görə seçdim.

nuri bilge ceylana gəlincə, burda "üç maymun" filmi ola bilərdi. əgər "kış uykusu" çəkilməsəydi.

kifayətdi...