2. gələk "mus-mus"un "mustafa"sına. xavier dolanı gözümdən salan film. əvvəla kamera hoqqaları çox yersizdir. heç bir səbəb olmadan rakursu dəyişmək, dəxlisiz şəkildə görüntünü uzaqlaşdırıb, yaxınlaşdırmaq dolanın mizantrop və bivec olma eşqindən başqa bir şeyə xidmət eləmir. amma "isyankar47"lik kamera işiylə bitmir.
ilahi, elə bil adam əvvəlki həyatında tükəzban azərbaycan qızı olub. bir gay və onun qadın dostunun eyni vaxtda bir oğlana aşiq olmasını bu qədər ərgəncə şişirtmək ət tökür. hər ikisi oğlanla tanışlıqdan sonra öz aralarında onun barəsində danışarkən bəyənmədiklərini-filan deyirlər, sonra aşiq olurlar, sonra ona görə dava edirlər, sonra ikisi də ondan ayrı qalırlar, sonra oğlan gedir, bunlar barışırlar. tamam, ağır spoiler verdim, amma əcəb elədim. olanı budur filmin.