208. bir mekteb müellimem var, illerdi elaqemizi kesmemişik, bundan sonra da ele olacaq kimi görünür. men eclaf ise yeteri qeder qayğı göstermirem, allahın salamını da yazmıram. hal-ehvalımı soruşur, o, bu, falan filan, evine qonaq çağırır, ne kitabı istesem tapır ve saire, hem de qarşılıqsız. uzaqdayıq deye mene yazır ki, şekil gönder mene. darıxırmış, qadasın aldığım. men yazığın da vallah 2 aydır bir şeklim yoxdu. şeklimi çeken yoxdu çünki. utanıram, özü de nece. amma bilmirem day neyimden utanım. dilxoram.