kiçikkən kəndə gedip böyüklərin əlini öptüğüm və pul aldığım bayramdı. səhər erkəndən nənəmin əvine gedip səhər yeməyi yerdik. ziyarətə getdiğimiz qoxumlar 'amaan apak gız oluveğmiş ya bu' deyərək sevərlərdi. indi böyüdüm 21 yaşım var. artıq pul vermirlər, apak gız oluveğmişin deyən də yox. o günlərdən təkcə, səhər yeməyi hazırlayan nənəmin xatirəsi qaldı.
şərhlər: