uşaqlıqdan heç vaxt aksesuar sevən olmamışam. universitet vaxtı ad günümdə dostlar bahalı bir saat hədiyyə etmişdi. heç vaxt taxmadığım üçün arada-bir sual verirdilər bəlkə xoşuna gəlməyib deyə taxmırsan. bir gün qərar verdim ki, heç olmasa bu gün taxım saatı. necə bacardığımı bilmirəm amma evdən çıxmadan o qol saatının şüşəsini sındırmışdım və bu ilk dəfə deyildi ki baş verirdi. bunan əvvəl də ərgənlik vaxtı alınan saatları eləcə sındırmışdım. bacarmıramda kankret bacarmıram mən aksesuar mənlik deyil.
şərhlər: