4. tam-tamına razılaşdığım aforizm. ümid sadəcə müvəqqəti təsəllidi. dörd ay bundan öncə həyatımda müəyyən hadisələr baş vermişdi. əslində bitmişdi amma niyəsə mən dörd ay nəyəsə ümid edirdim. amma bu ümid məni yaşatmırdı. həyatımın ən pis depressiyasını yaşadım dörd ay ərzində. adam istəyir ki, yox olsun, ümidlər bitdiyi anda yenidən peyda olsun. məhv olmaq istəyirdim. qarşıma məqsəd qoyduğum hər şeydən imtina etmişdim. bir növ kliniki ölüm istəyirdim. uzun müddət heçnə ilə məşğul olmaq istəmirdim, ki onsuzda olmurdum. bir nöqtəyə tuşlanıb düşünməyə ehtiyacım var idi. işə getmək , dostlarla görüşmək istəmirdim, heç kimlə danışmırdım, bir müddət sosial şəbəkələrdən də uzaq durmuşdum. ən sevdiyim filmlər idi amma onlara belə baxmırdım. həqiqətən bir şeyə ümid etmək adamı öldürmür, süründürür. elə bil ölmək üzərəsən amma can verirsən. amma yaxşı ki canımı qurtara bildim. dörd aydan sonra ümidlərimi öldürəcək konkret bir şey tapdım. daha doğrusu hər şeyi olduğu kimi qəbul etməyə başladım. necə gözəl hissdi ümidlərin yox olması. adamın içinə dərin rahatlıq çökür. ruhun dincəlir. elə bil yenidən doğulmusan. ya da başqa ölkədəsən, həyatını yenidən yaşamağa başlayırsan. yeni məqsədlər yaranır. xoşbəxt olursan həqiqətən. çalışın heç vaxt ümidlə yaşamayın.