1. *paul auster*in new york trilogiyası nın üçüncü kitabı. digər ikisindən həcmcədə ən böyüyüdür. və triologiyanın ən yaxşısıdır fikrimcə. çox gözəl detallar var bəzi yerlərdə. hətta mükəmməl deyə biləcəyim bir neçə təsvir hissəsi var. fanshaweın uşaqlığını, orta məktəbdə digər uşaqlardan necə fərqli olmasını çox gözəl təsvir edib auster. təsvir və tərif qabiliyyətini bu əsərində daha çox ortaya qoyub. zaman-zaman ümumi dünya görüşünü, ədəbiyyat savadını da göstərir auster, ama niyəsə sanki sırf bilərəkdən baxın mən bunları bilirəm mənasında edirmiş kimimə gəldi. eyni zaman da nə qədər az məlumat bildiyimi görüb kefimi də pozdu biraz.
çox qəribə bir şəkildə əsərdəki iki əsas obrazında yerində özümü görürdüm. hər ikisindən bir şeylər. sanki hər iksi də zaman zamna həm mən olurdum həm olmurdum.
əsərin baş qəhrəmanı yazardır, bir başqa yazar haqqında yazır. yəni yazar olmaq birinə məsləhət görülə bilinər bu kitab. amma ümidləri aşağı tutub başlamaq lazımdır oxumağa, nə çox güclü, nə çox zəif əsərdir, məncə.