5. kərbəla faciəsini bilən bilir. zatən bilmiyən yoxdu mən bilən.
ideəlist vaxtlarımda belə bir nağıl eşitmişdim.
hz. hüseynə soruşullar ki, "ay hüseyn kişi, axı bu yezidin qüvvəsi səndən qat-qat çoxdu. hamıya bəllidir ki, sən məhv olacaqsan. məhv olacağını bilə-bilə niyə bu savaşa girişirsən?"
hz. hüseyn cavab verir: "mən öləcəyimi bilə-bilə bu savaşa girirəm. çünki mən bu savaşa girməsəm, gələcək nəsillərdə əzilən insanlar özlərində təpər tapıb zalımlara qarşı vuruşa bilməzlər. bizim mücadiləmiz haqqın nahaqqa qarşı mücadiləsidi".
indi bəlkə də sözlər başqa cür olub. ama anlam aşağı-yuxarı bu idi.
blin, bu cümlənin təsirindən illərlə çıxa bilmədim. təsirindən çıxa bilmədiyim atatürk və churchillin görüşü söhbəti var ki, bunu da başqa bir entry-də yazacağam.
mövzudan çox yayınmayaq.
mən bilirəm ki, sözlük yazar və oxucuları arasında hüseyn aşiqləri çoxdu. ona görə də fikrimi maksimum ehtiyatla izhar etməyə çalışacam.
çox merak edirəm, isa ölməsəydi bu günkü qədər olduğu qədər popstar ola bilərdimi? ya da che guevera.
ya da imam hüseyn. gerçəkdən də yuxarıdakı uydurma hekayədəki kimi idealist bir insan olub, ya sıradan bir iqtidar hərisi?
və bunu bir addım daha iləri götürüb deyirəm. həzrəti hüseyn əgər yezidi mühəribədə udsaydı nə olacaqdı? şiəliyin indiki durumu nə olacaqdı? çünki şiəlikdən kərbəla faciəsinı çıxaranda geridə böyük bir boşluq qalır. ayrıca həzrəti hüseynin yönətimi necə olacaqdı?
kiminsə inancını tənqid etmək deyil məqsədim. naçizanə istəyim odu ki, inandığımız şeyləri bir az sorğulasaq bəlkə də xırda hücumlarla kağızdan qalalar kimi uçub getməz inandıqlarımız.
entry-mi ağıllı bir kişinin sözləri ilə bitirmək istəyirəm: "sorğulanmayan həyat yaşamaya dəyməz".