1. 1. öz ləyaqətini, üstünlüyünü hiss edən, mənlik hissi olan; qürurlu, vüqarlı. [rəmzi:] alp arslan, o məğrur insan; geri dönmüş, sanırım, ceyhundan. h.cavid. // is. mənasında. [salman] məğrurlara .. xəlvətcə güzəştə gedir, üzlərinə gülümsəyirdi. m.ibrahimov. // məc. əzəmətli, möhtəşəm, qürurlu. [attal:] hər yerə at sürdük, bu məğrur dünya; duz ilə, çörəklə çıxdı qarşıya. a.şaiq. istəməm, axmasın gözlərin yaşı! çatılmasın məğrur ölkəmin qaşı! m.müşfiq. // zərf mənasında. əzəmətlə, həşəmətlə, qürurla. budur qız qalası, gözəl abidə; onun məğrur duran qədim tağları. m.rahim. üstünə alovdan yağır bir yağmur; sənsə qala kimi durmusan məğrur. n.rəfibəyli.
2. başqalarına xor baxan, lovğa, təkəbbürlü, təşəxxüslü, iddialı. məğrursan, ey gül, xəbərin yoxdur özündən; əyyami-xəzan gəlsə, xəbərdar olacaqsan. s.ə.şirvani. məğrur-məğrur zərf
3. bax məğrurcasına. başımızın üzərində üçrəngli bayrağımız məğrur-məğrur dalğalanır.
4. təşəxxüslə, təkəbbürlə, lovğa-lovğa. məğrur-məğrur baxmaq.
(bax: azerdict)