1. müyəssər : sif. [ər.] asanlıqla hasil olan, asan başa gələn, imkan daxilində olan; mümkün, asan, qolay. şah idim mən cahanda izzətlə; hər murad istəsəm müyəssər idi. s.ə.şirvani. oğlan qızı və qız oğlanı görmək ancaq qohumlarda müyəssərdir. r.əfəndiyev. _ müyəssər olmaq – mümkün olmaq, imkan daxilində olmaq, başa gəlmək, əldə edilə bilmək: nəsib olmaq. [ağabəyim] vaqifi görmüşdü, lakin onun məclisində olmaq, onunla danışmaq hələ ona müyəssər olmamışdı. çəmənzəminli. [hacı kamyab:] hər adama müyəssər olan rütbə deyil. ə.haqverdiyev.
(bax: azerdict)