1. "eqoist özünü həddən artıq çox yox, həddən artıq az istəyir. belə ki, o özünə nifrət edir. şəxsiyyət səmərəsizliyinin təzahürlərindən biri olan özünə maraq və qayğı çatışmazlığı onu bir qurd kimi içdən gəmirir. və bununla belə həyatdan özü-özünü məhrum etdiyi nemətləri qoparmaq üçün qızğın şəkildə çabalayır. kənardan isə elə görünür ki, o özünə həddən artıq çox diqqət ayırır." - kimi və başqa yıxıcı fikirləri olan maraqlı biri. insan münasibətlərinə ən ağılasığmaz prizmalardan baxmağı bacarır.

mənə görə də həqiqətən eqoistlik kənardan çox parıltılı görünür, özgüvənin, sahiblənmək məqsədinin yaxşı bir şey olduğunu aşılayan motivasiya kitablarının cızma-qara obrazları kimi. əslində isə əsas məsələ, şəxsin özlüyündə özü haqda heç bir şey bilməməyidir. hər şeyi onlara ətraf, gördükləri qaçaqaç aşılayır. böyük rəqabət, çaxnaşma, xaosun ortasında başqa bir xaos və onu fərqləndirəcək olan saxta parıltı. kənarda nələrinsə formalaşmaq və dağılmaq kimi xüsusiyyətlərini tam anlamyıla anlamamaq buna səbəb olur. eqoist olmaq, bütün günəbaxanların tum çırtlayım deyə mövcud olduğunu düşünməkdir mənə görə. heç seviləsi tiplər deyil.