2. insanın ölməkdən deyil də, bəzən öldükdən sonra yox olacağını düşünüb kədərlənməsidi.
halbuki, maddi bədən olaraq ölürük. və bu bədən illər əvvəl kiçik idi böyüdü. indan qabaq spermaydı. daha əvvəl mineral həyatda vs s və i....
özümüzü "mən" hiss etdiyimiz zamandan bəri özümüzü var olduğumuzu düşünürük və bir gün bu "varlığımız" yox olacaq deyə üzülürük. halbuki, bu vaxta qədər olan prosesdə olduğu kimi: yenə maddi deformasiyaya uğrayıb, şüur olaraq əbədiyyən var olacayıq.