220. insanların hər şeydən əvvəl özlərini başa düşməməsi. ətrafı başa düşməməsi. belə şeylər çoxdu hamısı o dəqiqə yada düşmür amma ilk ağıla gələnlərdən bunları deyə bilərəm. başın ağrıması. əvvəla insanın başı ağrıyanda kimsədən qayğı gözləməməlidi. dərman qəbul edib sakitçiliyə çəkilib istirahət etməlidi. deməməlidi ki başım ağrıyır kəsin səsivizi. və yemək yemə vaxtında istər-istəməz süfrəyə gəlməlisən. sən otağa keçən kimi evə yeni gələn birinin nə olub deməsi və evdə səninlə olan birinin başının ağrıdığını deməsi və bunun üzərinə yeni gələnin uzun-uzun boş-boş danışması. ay insan, başım ağrıyır və bunu bildiyin halda nə boş-boş çərənliyib məni səni dinləmək məcburiyyətində qoyub başımı daha da ağrıdırsan? və ya bir evdə yaşadığınız şəxsin bütün dərdlərinin camaat içində səninlə yol gedərkən açılması. tanışların hamısının səndən daha yaxşı həyat sürdüyü halda nə vaxt baxsan ağlaması. dostlarınla danışanda ilk bəzən salamsız zadsız ancaq borc istəməsi və sair və il axır. bezmişəm.