8. zəiflik göstərən ermənistan qoşunları yavaş-yavaş geri çəkilir. azərbaycan seivinclə irəliləyib, qələbənin orqazmını yaşayır. 1 həftə sonra bir erməni kəndinin sakinləri qrad zərbələrindən tələf olur. bütün dünya mediası bundan danışır, putin və qərb əliyevi sərt tənqid edir. 2-ci həftənin yarısı başqa bir erməni kəndinin də eyni aqibəti olur. azərbaycan bunu təxribat adlandırsa da, rus qoşunları 3 tərəfdən (ermənistan, dərbənd, xəzər) və hava qoşunları ilə bakıya qədər gəlib hər yeri işğal edir və əliyevin özüylə birgə kuruqunu həbs edir. bir yerli general müvəqqəti hakimiyyətə keçir. 3 ay sonra keçirilən seçkilərin nəticəsinə əsasən azərbaycan rusiya federasiyasına daxil olur. növbəti il ermənistan da seçki keçirdib federasiyaya qoşulur.

iran rusiyanı və azərbaycan-ermənistan xalqını təbrik edir. türkiyə biraz tənqid etsə də, içdən-içə sevinir. çünki türkiyə öz tərkibindəki milli azlıqların xaricdə müstəqil dövlət qurmasını bir təhdid kimi görür.

nəticə olaraq azərbaycanın statusu, hakimiyyəti dəyişsə də sistemi, ənənəsi dəyişmir. köhnə səhra komandiri olan general zor tapışınski (zor təxəllüsüdür, familyası da tapdığov olub əvvəl sonra zerkalni etmək üçün dəyişib) hərbi formasını kostyuma dəyişib hakimiyyət kürsüsünə əyləşir və türmədə olan əliyevlərin cinayələrini xatırladıb milətə mərsiyə oxuyur.

qarabağ da ayrıca müstəqil status alır. putin də nobel sülh mükafatı alır və hər fürsətdə azəri və ermənilərə "azadlıq vermişdik də yola getmədiz" tipli sozlər soxub zarafat edir.