1. təkliyin kuliminasıya nöqtəsi olduğunu fikirləşirəm sonra deyirəm yox bəlkə kuliminasiya danışmaq ehtiyacını tamamilə itirməkdi. uşaqlıqdan öz-özünə danışan biri olmuşam amma son vaxtlarda hiss edirəm ki, özümdən başqa heç kimlə danışmıram. nə vaxt kimləsə oturub yarım saat söhbət etmişəm yadımda deyil. buna görə getdikcə sıxıcı insan oluram, ən çox danışdığım insan uzaqda olan mamamdı, o da həmişə üzümə vurur ki, çox sıxıcısan. tək yaşamağımla bağlı mamam narahat olduğunu söylədi dedi ki, kimsə tapım falan filan. təklif edəbiləcəyim heç kim yox idi, mamam dedi ki, köhnə otaq yoldaşıma deyim. dedim ki, bəs kirayə filan lazım deyil istəyirsən gəl qal mənimlə, gəlmədi. sonra dedim bəs kommunalı da mən verəcəm, gəl. bəhanə gətirdi, gəlmədi. bundan sonra mamam mənə dedi ki, kozmo, mən özüm sənin üzünə vurmadım amma o sənin keçmiş otaq yoldaşın olub gör səninlə yaşamaq ona necə maraqsızdısa gəlmədi. düzü buna deyəndən sonra hər dəfə o mesaj atanda qorxurdum ki, qəbul eləyib, gələcəyini yazacaq. təkliyimi itirəcəyimdən qorxurdum, yalnız yaşamaq nə qədər pisdisə təkliyimi itirmək lap pisdi mənim üçün. necə sıxıcı insan olduğumu göstərmək üçün yazdım bunu. hərdən öz-özümə fikirləşirəm ki, marketdəki kassir bilsə ki, " nə qədər" sözü o gün bəzən günlərlə birinə dediyim yeganə sözdü, yəqin mənə yazığı gələr.
çox vaxt belə gic-gic dialoqlar olur. dialofgh?? monoloq deyək.
-indi hara gedirsən?
-hələ bir dayanacağa çataq fikirləşərik.
-gijdıllaxsan ətağa.
-gedim x-a ordan y-ə gedərəm.
-ahah bambılı onnansa birinci y-ə get işini həll elə sonra da.
içimdən üçüncü səs də qoşulur söhbətə qoy bunları gijdıllaq eliyim, qırırlar yenə bir-birlərini.
-qazı söndürməsiz, ütünü çıxartmasız.
-ala, nə deyir bu
-söndürdüm axı qazı dəqiq yadımdadı
-bə ütü.
-gijdıllaq mən axırıncı dəfə nə vaxt paltar ütüləmişəm bilmirəm qırıl ordan.
evə biri gələndə məsəlçün gedirəm çay dəmləməyə başdıyıram öz-özümə danışmağa.
-gijdıllaq nə çox çay tökdün.
-bir çay dəmləyəssən daha da hər yeri batırdın.
sonra hiss eliyirəm ki, əməlli başdı hündürdən danışıram. sonra başlıyıram ağzımı tutmağa ki, danışma öz-özünə. ciddi-ciddi ağzımı tuturam çünki çox vaxt hiss eləmirəm içimdənmi yoxsa hündürdənmi danışdığımı. niyə yazıram inanın bilmirəm. dərin şeylər də yaza bilmirəm. bu aralar həyat poxdandı elə deyilmi?