6. hər iki millətin də qafqazlı olması, aşağı yuxarı eyni dəyərlərə malik olmasına gətirib çıxarır. hətta bəzi məsələlər vardır ki, ermənilər bizdən açıq aşkar üstündür. buraya dil bilgisi, dünyadakı imajlarını, alimlərini və s. qeyd etmək olar. müharibə nə erməninin, nə də azərbaycanlının seçimi olmayıb. əgər başında duranlar bir millətə düşmənçilik ideologiyalarını yayıbsa, artıq geriyə dönüş yoxdur. 90'larda ermənilərdə qarabağ döyüşlərindəki ruh yüksəkliyi məhz 24 ildə bu düşmənçilik ideologiyalarının azərbaycanda video-materiallar, dərsliklər, internet üzərindən yayılması ilə azərbaycana keçib artıq. hər yerdə məmə deyənindən pəpə deyəninə qədər əksəriyyət müharibə, səfərbərlik istəyir. xüsusilə qarabağ əhalisi. evlərindən qovulmuş, təhqir edilmiş, bir çoxlarının ailə üzvləri öldürülmüş insanlara heç bir halda qisas almağın axmaqlıq olduğunu deyə bilməzsiz, o auranı yaşamamış burda kimsələri də tənqid etməyiniz mənasızdı.
bəllidir ki, müharibə istər mədəni, istərsə də iqtisadi anlamda hər iki xalqı zəiflədir, nə erməninin qazancı var bu işdə, nə də azərbaycanlının. ara yerdə olan qalan büdcə də müharibə şəraitinə görə silahlanmaya ayrılır. sülh dövründə ermənilərlə kompromisə getmə məsələlərinin yayılması lazımdır, indiki halda yox. əgər artıq atışma başlayıbsa, deməli sən və sənin ideologiyan artıq uduzub, başqalarına burda dərs keçməyə çalışma. azərbaycanda əsgərlik icbari olduğunu bilə-bilə bəziləri şəhid xəbərlərinin vecinə olmadığını, axmaqlıq olduğunu adlandırır. nəzərə alın ki, ordakə vəziyyət o əsgərin əlində deyil, özü belə istəmir bəlkə də elə sizin kimi. cəbhədəki ən ideal vəziyyət elə əsgərin əmrlərə tabe olmasıdır, sizin arzuladığınız ideal vəziyyət utopiyadır, cənablar. yoxdur elə şey. dünya var oluşundan insanlar bir-birinə düşmənçilik edir, ən azından sizin düşüncənizdə milyonlarla insan olub, amma reallıq ortadadır.