1. bilmirəm bu deyəcəklərim qaraçılara qarşı irqçilikdirmi ya yox amma deyəcəm. bir çox dəfə qaraçılarla qarşılaşmışam. dünyadakı qaraçıları deyə bilmərəm amma azərbaycanda olanlar, ən azından mənim qarşılaşdıqlarım anladığım qədər çörəyini dilənməkdən, ya da uzaq başı salfetka satmaqdan çıxaranlar olub. bunlar əsasən görkəmindən cin ürkən tiplər idi. adətən avtobusda toplu halda səyahət edib pul vermədən düşürlər, qadınları doğub törəməklə məşğuldur. iş o yerə çatıb ki nisbətən böyük yaşlı uşaqları (9-10 yaş) qucağında körpə gəzdirir. bu körpələrin nə məqsədə doğulduğu heç kimə sirr deyil - diləndirilmək.

və elə paradoks da burda başlayır. məncə qaraçıların dilənçiliklə məşğul olanlarını xarici görünüşdən ayırd etmək elə də çətin deyil. elə isə bu adamlara nəzir verənlər kimlərdi? deyəsən nəzir verənlərin özləri də hər şeyin fərqindədir, bu adamların dilənçiliyi peşə edindiyini, əslində pula ehtiyacı olmadığını çox gözəl bilirlər. sadəcə olaraq onlar üçün fərq etmir dilənənin kimliyi. onlar nəyəsə görə (məs, işlərinin yaxşı getməsi ) nəzir deyiblər və qarşılarına çıxan ilk dilənçiyə "məndən günah getdi" deyərək bu pulu verirlər. qaraçılar da bunu bildiyindən özlərini əzyətə verib normal iş tapmırlar. çünkü bu sahəyə tələbat var.