4. 20 ci əsrdən 21 ə keçməkdə zorlanan insanların göz ardı etdikləri müharibə həqiqəti. sən bu gün kütləylə birlikdə coşdun, gurladın, hashtaglar yaratdın, alınan hər təpəni, öldürülən hər ermənini sevinclə qarşıladın, yeni oyunacaq üçün sevinən balaca uşaq kimi. gələn şəhəd xəbərlərinin vicdanında oyatdıqlarını da ans in çəkdiyi kadrlarla, ana-ataların vətən sağ olsun demələri ilə ovundurdun. sabah da həyatına davam edəcəksən heç nə olmamış kimi, hələ bəlkə mayın 10-u gül bayramına falan gedib selfie də çəkdirəcəksən. o ana nə edəcək? gecələr başını yastığa qoyub oğlunu xatırlamaqdan, onun üçün göz yaşı axıtmaqdan başqa, həyatını yaşamağa çalışacaq yəqin. bütün bu ermənilərə qarşı yaratdığın türk birliyi sona ərəndənən sonra hər gün avtobusda yol verməyə məcbur qalacağın, ya da yanından kömək etmədən ötəcəyin, əlindəki klokları güc bəla ilə evinə daşıyan qadın olacaq birdə, oğul köməyindən əksik. indi nə edək o çarəsiz buraxılan anaları, əziz vətənpərvər, güpləyək getsin?