622. hər şey zibil kimidi, əslində ətrafda hər şey normaldı amma mənim daxilimdə zibil kimi. hər şey mənasız gəlir elə bil, hər şeydən bezmişlik var içimdə. son 1 ildi həyatı yola verirəm ümumiyyətlə. nə uğur, nə də məğlubiyyət fərqli hiss oyatmır məndə. ikisində də eyni hisslər. nə olsun? özümə ən çox verdiyim sual. cavabı da yoxdu. bir müddətdən sonra artıq o sualı da vermirsən və tamam hissizləşirsən, həyatı yola vermək üzrə profesionallaşırsan. insanları tanıyırsan, necə yola versəm daha az inciyər ya da fərqinə varmaz bunları öyrənirsən. ən pisi də odur ki bu hala öyrəşərsən və çıxmazsan uzun müddət təsirində olarsan, bir müddətdən sonra çıxmaq istəməzsən, çıxmaq üçün çaba sərf etməzsən. və bir yandan da özünə nifrət edərsən.