17. finalını iki dəfə izləyib hər ikisində ağladığım yaşanmış hadisələr bütünü olan serial.
bir film kimi deyil, yaşanmış hadisələr bütünü olaraq izləyəndə bütün emosiyalarını yerindən oynadır.
bir insanın yaşaya bilmək üçün ölümünə savaşmaq zorunda olduğunu görürsən. həm də öz irqi ilə. pis insanların başqa insanların həyatını necə cəhənnəmə çevirdiyini görürsən. və bütün bu ədalətsizliyə ölümünə baş qaldırmış spartacus və dostlarını görürsən. xoşbəxt olmaq üçün istədikləri çox şey yox idi əslində. serialda hər dəfə savaşda dostunun, sevgilisinin ölümünü görən insanın yerinə özünü qoyursan və serialı bildiyin yaşayırsan. kölə üsyanı olduğu üçün bu qədər təsirlidir. çünki məsələ sənin azadlığındır. dərdin torpaq və ya ölkə bütünlüyündən də o tərəfədi.

ən yaxın dostunla arenada iki gladiator olaraq sahiblərinin kefini qaldırmaq üçün ölümünə savaşmaq nə deməkdir, onu görürsən serialda. ikinizdən biriniz ölməlisiniz, o birinizin yaşaması üçün.

aktyorların çox yaxşı oynadığını düşünürəm, ümumiyyətlə hər şey yaxşı hazırlanıb keçmişi göstərə bilmək üçün. təbii ki bu bizim təsəvvür edə bildiyimiz qədəridir, keçmiş tam olaraq belə olmayıb. ancaq ən azından, insan özünü hadisələrin axışında itirə bilir.