98. siyasi səhnənin (açıq müzakirə fürsətlərinin) qapalı olduğu yerlərdə sözlərin mənası, bir qayda olaraq, dəyərdən düşür. çünki, sözlərin ünvanlandığı subyektlərin sayı önəmli dərəcədə azaldılır. səbəbi savadsızlıq deyilsə, müzakirədən qıraqda qalanların çoxluğu sözün işlədilməsindən imtinaya, hətta onun mənasınının təsliminə gətirib çıxara bilir. belə ki, demokratiyanın arzulandığı, amma gerçəkləşə bilmədiyi ortamın ilk qurbanlarından biri elə "demokratiya" sözü olur - öncə istehza, sonra qıcıq, daha sonra ikrah oyadır. belə duruma düşən çox söz olur: "vətən", "millət", "ləyaqət" və s. halbuki, sözün heç bir günahı yoxdur. ünsiyyət yoxdursa, sözün mənasına da gərək olmur.
demək istədiyim odur ki, sözlərin mənasını təslim etməyək. kimsə onları düzgün olmayan yerdə (kontekstdə) işlədirsə, ya da işlədənin özü hörmətəlayiq deyilsə, buna görə sözlərin mənasını qurban verməyək.