3. volume ııı;

bilinmədik qaranlığa yola salarkən bir hissəmi məşuqələrimin gözlərində ölüm istəyimi görmək istədim.
gözlərini yumdular.
r-lar və ə-lər birləşdilər.
o, hərflərlə dünyann ən kədərli şeirlərini yaza bilərdilər amma əvəzində adımı çəkib,kürəyimi cızdılar.
dənizin dalğalarının sahili şillələmək səsi ilə oyanmışam bu gün.
əzan oxunub,namazlar qılınıb,tanrının eqosu bakı vaxtı ilə doyub,qarşıdakı binanın mətbəxlərinin işıqları həmişə olduğu kimi yanılıdı,yenə.
yuxu görüb görmədiyimi xatırlaya bilmirəm.dünən içdiyim içkidən olacaq ki, başım yenə ağrı dağıdı.
dənizin dalğalarının sahili şillələmək səsi ilə oyanmışam bu gün.dənizin dalğaları,dağların zirvələri,gəmilərin yelkənləri varkən mənim heç nəyimin olmadığı həqiqəti bu gündə dəyişmədi.
yalnızlıq var amma istisnalar qaydanı pozmur?!
əgər musiqi ruhun qidasıdırsa mənim ruhum obezdi.
ən çox getmək istədiyim yer qüds, ən çox qorxduğum həyat fəlsəfəsinin təməli, “3 otaqlı ev və iki uşaq” olan qadını sevmək, dünyanın ən təhlükəli hadisəsi evli qadının boynunda, sinəsində xəyanətin izlərini buraxmaqdı;
kirəmitləri qırıq olmayan dam axıtmaz.
tanış olmaq, bir yerdə içmək istədiyim adamların hamısı ölüb.telefonumda nömrəsi olan bütün qızlar ya nişanlanıb ya da evlənib.bir vaxtlar hamısı da eyni cümləni qurmuşdu. halbuki "sənsiz gələcək varsa gəlməsin”.16 yaşımda olsaydım inanardım;
bəlkə.
iki portağal soyduqdan sonra nilgün marmaranı oxudum.əsəbləşdim;
ölə bilmədiyimə,sylvia ilə nilgünün bir-birlərini tanımadığına.yaşamamazlığın rəsmini üç-dört xətt ilə sol biləyimə çəkdiyimi görməyəcəklərinə,əsəbləşdim.
bu yazdıqlarımın adı mənazıslıqdı.
yaşadığım həyatın adı mənasızlıqdı.
içməmək üçün səbəblərimin olmayıb ölmək üçün olmasının adı nədir bəs(sual, nida)