1. iyul ayında ev yoldaşlarım universitetlərini dəyişəcəkləri üçün, doğal olaraq şəhərdən və evdən ayrılacaqlar. ən qısa zamanda kirayə ev axtarışına çıxdım və 85 yaşında bir baba ilə təsadüfən qarşılaşıb söhbət etdim. söhbətimizdə məhz ev mövzusuna toxundum və mənə, ev fəlan axtarma, kirayəyə pul tökmə, evim var, tək qalıram onsuz da, kirayə pulu da almaram, gəlib baxarsan evə, razı olsan qalarsan deyib ümidləndirdi. son ilimdə heç bir kommunal xərcim olmadan universiteti bitirmək şansı əlimə düşmüşdü. qaçıraram mı? razılaşdım. ev tam şəhərin mərkəzində idi hətta. baba ünsuru tanrının mənə son ildə bir ərmağanı olaraq görsənirdi, düşünün, hər bayramda buruşuq əlini öpmək qarşılığında kasanı doldurmaq variantı da birəbiriydi. evə baxmaq üçün yola qoyulmuşduq, ssenari bundan sonra yazıldı. evdə qayıdıb, oğlum, gəlib gedənim çox olur, ona görə alınmayacaq dedi. halbuki ssenari bu şəkildə də olabilərdi, 5 dəqiqəlik yolu tısbağa sürətilə 45 dəqiqəyə qalxdığımız yolda da deyəbilərdi. 85 yaşında troll sevdasına qapılan baba niyəsini anlamadan cümləsini tamamladıqdan sonra gözü doldu. sonda, gözünün yaşını sikim deyib ayrıldım ordan.