1. bu gün face-də fırlanarkən bir səhifədə müəllim tərəfindən döyülmüş bir uşağın şəklini paylaşmışdılar. maraqlı olan o deyil. o həmişə qarşılaşılan mənzərədi. ancaq məni dəhşətə salan o boyda adamların günahkarı uşaq kimi göstərməsidi. uşaqda günah tapmasıdı. uşaqda amk. adı üstündə: uşaqda. biri yazıb ki, bizim uşaqlar vəhşidir. onlar döyülməklə tərbiyə edilməlidirlər. elə bil, bizim uşaqlar zehinsiz, ağılsız doğulurlar və onların başlarına ağılı biz soxuruq. uşaqları vəhşi kimi görmək hansı zehinin işidi amına qoyum?! başa düşürəm, bəzi-bəzi uşaqlar var ki, tənbəl, dəcəl, xəsis və yekəxanadırlar. lakin bu o demək deyil ki, onlar döyülməlidirlər. o tərbiyə sisteminin içini sikim ki, onu döyməklə icra edirlər. normal şəkildə başa salınan uşaq və valideynləri tərəfindən düzgün tərbiyə ilə böyümüş və böyüməkdə olan uşaq niyə tənbəl, dəcəl və s. mənfi xüsusiyyətlərə malik olmalıdır ki və olsa da, bu tərbiyə və başa salma ilə niyə özünü yaxşı xüsusiyyətlərə buraxmasın ki?

biri yazıb ki, bu günkü inkişafıma görə öz müəllimlərimin məni döyməsinə borcluyam. sanki sikdiyimin pəzəvəngi nasada layihə rəhbəridi. lap azərbaycanda özünə görə də vacib bir yer tutsa da, bu onun döyüldüyü üçündüsə, onda mənim bu sistemə başım girsin. empatiya əksikliyinnən əziyyət çəkir millət. o şəkildəki uşağın başına gələnlər öz yaxınlarının başına gəlsə, dünyanı dağıdarlar sikdiyimin pokemonları. onsuzda bizdə sistem belədi. əgər başqasının başına gəlibsə, deməli, layiqdi ki gəlib. yox, həmin şey sənin başına gəlibsə, heç kimin elə bir şey etməyə haqqı yoxdu. hamınızın amına qoyum saxtakar orospu çocukları.