1. çox qəribə vəziyyətdir.
universitet yoldaşın deyil, məktəb yoldaşın deyil, ailəvi tanış deyil, kursdan tanımırsan, heç bir sosial şəbəkədə də yoxdur.
sadəcə görürsən, çox bəyənirsən, sonra bəlkə də yenə qarşılaşırsınız. söhbət aşiq olmaqdan zad getmir, bəyənmək, xoşlanmaq, içindəki simpatiyanın "onunla söhbət etməlisən" deyə qışqırmağından gedir. sual gəlir: bəs necə tanış olasan ki? kaş ki, bəyənilən insanlara yaxınlaşmaq rahat olsaydı. "salam, mən sizi gördüm, sizə qarşı marağım yarandı, sizinlə romantik/dostcana münasibətim olsun istərdim.." demək asan olsaydı.
mümkündür, ancaq sonrası yaxşı olmaya bilər. bunun əsas səbəbi də həmin münasibətin zoraki olacağıdır. (baxma: münasibət qurmağa çalışmaq) təsadüfi baş verən tanışlıqlar hər zaman daha maraq cəlb edir. yəgin ki, həmin insanlar hər zaman elə uzaqdan izlədiklərimiz olaraq qalmağa dəvam edəcəklər..