3. (baxma: qaranlıqdakı rəqqas)

haqsızlıq haqda qəddar bir von trier filmi və qızıl ürək triologiyasının son filmi. əgər çexov qısa hekayələrindəki haqsızlıq təsvirlərilə qarnımıza yumruq vururdusa, von trier bu filmində bir addım o tərəfə gedir: həyatda mümkün olan ən pis şeyi götürüb, izləyicinin istəklərinə bir qram da acımadan onu axıra qədər aparır və sonda üzümüzə tüpürür. haqlı olaraq. kinonun işləməsində robby müllerin də əməyini unutmamaq lazımdır; çox iddialı və ekpressiv kadrları ilə kinoya həyat verir müller yoldaşımız. kinodan sonra çölə çıxırsız, ətrafınıza baxırsız, insanlar əllərində coca colaları ilə, smartfonları ilə selfielərini çəkməklə məşğuldurlar, dərin bir dərə yaranır içinizdə, ağzına soxum belə şey olar ala, deyə fikirləşirsiz, istəmədən. sonra olduğunu görürsüz. az əvvəl gördüyünüz film davamlı olaraq həyata çəkic vurur. bir sözlə, şəxsiyyətə şillə vuran bir filmdir dancer in the dark.