3. türkiyədə olanda yataqxanada bir otaq yoldaşım var idi nə vaxt xəstələnirdi başlayırdı ağlamağa və evinə zəng edərək deyirdi "mama ataya de mənə qələm vursun". başa sala bilmirdim ki ya həkimə get sığortan var hərşey var bir dərman al falan belə şeylərlə sən düzələ bilməzsən axı. adam elə bil tövbə etmişdi həkim, dərman kimi şeylərə. günlərcə bu hadisələr təkrarlanırdı. nə vaxt xəstələnirdi başlayırdı namaz qılmağa otaqda bütün günü heç normalda qılan biri deyildi. hə bir də soruşdum ki qələm vurmaq nə deməkdi ki? başa saldı ki dua kimi birşey imiş adını yazırlarmış kağıza falan. atası rayonlarında tanınmış molla idi.