21. deməli söhbət keçir 53 nömrəli marşrutda.

keçib ən arxada oturmuşam və düz yanımda pəncərə tərəfdə dondurma yeyən qaqaş var. adama baxıram əli üzü düzgün paltarı falan da yerində orta statik azəri gəncidi yəni. nəysə bu dondurmanı yedi və çubuğunu düz pəncərədən atdı çölə. cin vurdu elə bil məni. çünki zibili atdığı yer elə künc bucaq deyil düz bakı dövlətin yanıdı. nəysə bu xiyar 2ci dondurmaya başladı və paketini cırıb yenə pəncərədən çölə atdı. dedim bu 2. bir az sonra yenə buzlu konfeti açıb yenə paketini atdı çölə. daha dözə bilmədim. yanına yaxınlaşdım və heyvan özünü önəmli biri kimi hiss etsin deyə siz deyə müraciət etdim aramızda belə dialoq oldu.

qasim: bayaqdan baxıram sizə. əlinizdə torba olduğu halda zibili pəncərədən çölə atırsınız. yaxşı olarki torbaya yığın və düşəndə zibil qabına atın.
heyvan: ölkənin qeydinə qalansan?
qasim: bəli, burada mən də yaşayıram təmiz olması yaxşıdır
heyvan: deyirəm ki hərə öz işi ilə məşğul olsa yaxşı olar
qasim: bəli mən dedim sizə artıq gerisi sizlikdir istəsəz zibilləyib istəsəz yox

heyvan heçnə demədi və siqaret paketini cırıb pəncərədən çölə atdı. ağalar deməyim odurki əsas geyim keçim deyil mədəniyyətdir.

not bəlkə mən səhv etdim? bəlkə başqa başqa cür desə idim faydalı olardı?