44. aztv-nin işçiləri qazaxa çəkilişə gedirlər. çəkilişdən sonra bir aşıq ilişir bunlara. deyir ki, mən istəyirəm məni də çəkəsiniz, bunlara qonaqlıq verir evdə. iki gün bunları saxlayır. bunların da kameralarında lent qurtarır, boş kameranı qoyurlar bu da 2 gün boş kameraya dastan deyir. bunlar da yeyib içirlər aşığın evində. qayıdanda bunların baqajına çolpadan tutmuş bal-qaymağa qədər doldurur aşıq. aşığa deyirlər ki, filan günü bax, səni göstərəcəyik. üstündən 1-2 ay keçir, aztv-də iclas olur. iclasdan sonra sədr deyir ki, qadınlar çıxsınlar. sən demə bu aşıq aztv-nin sədrinə bu şeiri məktub formasında ünvanlayıb. sədr də iclasdan qadınları çıxarıb, deyib ki, bu nə oyundu çıxarmısınız? həmin adamlardan biri indi rəhmətə gedib, ikisi sağdı. hadisə 80-ci ilərin sonunda olub. sonra aztv-nin həmin sədri o aşığı bir neçə dəfə tv-ə çağırıb, efirə çıxarıb. məşhur şeiri paylaşıram:

adını soruşdum, etibar dedi,
sənin etibarsız adına saleem.
tuşladı üstümə tapança kimi,
sınıq kamerana, lentinə saleem.

biri malik idi, dedi xəstədi,
kababdan-quyruqdan yedi, əsnədi.
arada məndən də şeir istədi,
aldı da vermədi, fəndinə saleem.

biri sabir idi, sazdı boğazdan,
şeir də söylədi bahardan-yazdan.
kəndi dərəçiçək, rayonu razdan,
sənin rayonuna, kəndinə saleem.

a mehdi, inandın, gətirdin evə,
yedilər, içdilər, baxdılar kefə.
səni aldatdılar neçənci dəfə,
sənin də zindeyi-zəndinə saleem
(c)