38. mənim üçün din heç vaxt həyatımın önəmli hissəsi olmayıb. daha doğrusu, bu haqda oturub uzun-uzun düşünməmişəm ki, din yaxşımıdır, pismidir, allah varmıdır, yoxmudur. uğruna kiməsə ziyan verilmədiyi müddətcə ziyanlı bir şey olduğunu düşünmürəm. tam danışmaq üçün quranı oxumalıyam. amma bildiyimə görə islam şəxsi həyata çox müdaxilə edir. müsəlmanların arasında radikal olanları çoxdur. heç nəyin radikalı salamat deyil. xristiyanlarda din insanın evinin içinə, şəxsi həyatına girmir. bu fikrimi isə gördüyüm müsəlman və xristiyanlardan yola çıxaraq deyirəm. gələcəkdə kitablarını oxuyub nəsə yazmağım daha doğru olar.
gəlim yuxarıda dediyim bir məqama. din kiməsə ziyan vurmadığı müddətcə zərərli nəsə deyil yazmışdım. məsələn, deyək ki, mən kitab oxumağı çox sevirəm. kitabın mənə verdiyi mənəvi zövq, məni azdan-çoxdan maarrifləndirməsi, lap elə vərəqlərin iyi filan peşməkan. istədiyim kitabı satın almaq uğruna mağazada kimisə bıçaqlamıramsa, ya da heç kəsi kitab qurdluğumla narahat etmirəmsə deməli kitabımı oxuya bilərəm də..
bəlkə biraz uzaq müqayisə oldu dinlə, amma primitiv yolla çatdırmaq istədim.
ateisti, deisti, agnostiki, teisti- kiminsə kiməsə, nəyəsə zərəri yoxdursa məncə tənqidə də ehtiyac yoxdur. ancaq təəssüf ki, dindarların da, ateistlərin də əksəriyyəti, ümumiyyətlə hər hansı qrupa daxil insanların əksəriyyəti öz idealogiyaları uğrunda çox radikallaşır, ziyanxor varlıqlara çevrilirlər. bəlkə də yaşanılan dünyanın tələbi budur- öz idealogiyan uğruna mübarizə