2. şərqdə geniş yayılmış bir əfsanə. ilk dəfə firdovsi tərəfindən şahnamə əsərində bu əfsanəyə yer verilmişdir. nizami bu əfsanəni yenidən qələmə alarkən firdovsiyə belə bir göndərmə etmişdir:

altmış yaşındaydı yazanda bunu,
saxlaya bilmirdi yayda oxunu.

firdovsini 60 yaşlı qoca kimi qələmə verən nizami burada onun "xosrov və şirin" sevgisini həyəcanla, şəhvətlə yazmamasına işarə vurur.

vikipediyada şirini erməni şəhzadəsi kimi qeyd ediblər. kitabda da ərmən eli, ərmənistan kimi yer adları keçsə də nizami şirinin türk olduğunu belə vurğulayır:

mahir hindu onun könlünü çaldı,
türk afət hindunun sorağın aldı.

qeyd: rəsul rzanın tərcüməsinə əsaslanaraq yazılmışdır.